8 مارس در رشت همراه با «صدای ماه»

رزیتا رجایی

تا قانون خانواده برابر: روزهای سختی را سپری می‌کنیم، روزهایی که روز به روز خفقان و تاریکی بیشتری به سراغمان می‌آید با این همه اما، فعالان حقوق زن رنگ نباخته‌اند و همچنان به فعالیت خودشان ادامه می‌دهند و از هر فضایی که ایجاد می‌شود نهایت استفاده را می‌کنند تا نشان دهند که جنبش نمرده است. این می‌تواند جوابی باشد به تمامی کسانی که مدعی می‌شوند جنبش در ایران از بین رفته. در شرایطی که کم مانده نفس کشیدن نیز ممنوع شود، ما جمع شدیم، همه با هم حرکت کردیم، یکدست شدیم، فریاد کشیدیم و با هم این روز را جشن گرفتیم. روزی که اگرچه برایمان شادترین روزها بود اما در دل هر کدام‌مان غمی نهفته بود. غمی که زنان و مردان سرزمین من با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. که کاش می‌شد توی خیابان‌های شهرمان جشن بگیریم، که کاش می‌توانستیم به مردان شهرمان شیرینی تعارف کنیم که به‌شان بگوییم دوستشان داریم و اگر این نرده‌ها نبودند، حالا رو به‌روی هم نبودیم و در کنار هم، دست در دست هم، این روز را جشن می‌گرفتیم.

رشت

و اما رشت، نامش که می‌آید به کوچکی شهرش فکر می‌کنی و به سبزی رنگ چمن و مردمی که یاد گرفته‌اند دوست داشته باشند و سبز باشند.

این‌بار هم رشت مثل همیشه سبز بود. مثل همیشه سبز از فعالانی که با جان و دل زحمت می‌کشند تا به این سبزی دامن بزنند. 18 اسفند، مصادف با 8 مارس، روز جهانی زن، روزی که برای تک‌تک‌مان به یاد ماندنی بود جمعی از فعالان رشت برنامه‌ای ترتیب دادند.

تعداد حاضران در مراسم آن‌قدر زیاد بود و هم‌گونی آدم‌ها آن‌قدر زیاد، که اشک شادی‌مان راه افتاد؛ که ایمان‌مان را بیشتر و بیشتر کرد که تلاش‌مان نتیجه‌بخش بود و این را می‌شد از لبخند آدم‌هایی که جمع ما را انتخاب کردند فهمید.

گرامی داشت 8 مارس راس ساعت 9 و نیم صبح با خواندن تاریخچه‌ی 8 مارس آغاز شد، سپس یکی از فعالان گزارشی از فعالیت‌های سال‌های اخیر فعالان رشت ارائه داد و برای دوستان خواند. در ادامه مجری برنامه پس از تبریک 8 مارس و گرامی‌داشت این روز، و این‌که در این شرایط سخت بیش از 90 نفر از فعالان دور هم جمع شده‌اند را ارزشمند تلقی کرد. از آماده کردن بروشورها گفت و به زحمات فعالان جهت تهیه و تدوین بروشورها اشاره کرد. او سپس برنامه‌های روز را اعلام کرد.

 پس از آن به یادزنده یاد اباذر غلامی شاعر خوب و مردمی گیلان که به تازگی در گذشته اند، شعری خوانده شد. همچنین یکی از دوستان اباذر غلامی چند جمله‌ای از خصوصیات آن مرحوم گفت و همه به احترام آن مرحوم یک دقیقه سکوت کردند.

در ادامه‌ی برنامه یکی از مادران عزادار که فرزندش در حوادث پس از انتخابات کشته شد چند جمله‌ای درباره‌ی فرزند از دست رفته‌ و خصوصیات اخلاقی وی صحبت کرد.

گریه امان نداد که حرف‌های این مادر بیش از چند جمله ادامه پیدا کند و وی در حالی که عکس فرزندش توی دستش بود ساکت شد. چشم‌های مادران خیس و چهره‌ي جوان‌ها و مردهایی که شاید لحظه‌ای هم نمی‌توانستند خودشان را جای این مادر بگذارند غمگین بود. مادر اما لبخندی به لب داشت که البته نمی‌توانست غمش را پنهان کند در سرود مرغ سحر خوانده شد.

صدای دلنشین موسیقی «شمس شمسی» خواننده‌ی قدیمی ایران، موسیقی متنی دلنشین ایجاد کرده بود. شمس که می‌خواند همه زیر لب با او هم‌صدا می‌شدند.

نوبت به بحث رسیده بود. بحثی که همیشه برای اعضا از اهمیت بالایی برخوردار است و بزرگ‌ترین امتیاز این بود که کسانی را ترغیب به حرف زدن می‌کردیم که شاید بنا به دلایلی هیچ وقت در جمع صحبت نمی‌کردند اما حالا کنار ما، احساس یک‌دلی می‌کردند و حرف می‌زدند، از تجربیات شخصی‌شان شروع ‌کردند. در ابتدا افراد حاضر به 4 گروه، با رده‌های سنی و تفکرهای متفاوت تقسیم شدند. هر کدام از فعالان سرپرستی یک گروه را به عهده گرفتند، که بحث از مسیر اصلی خارج نشود. موضوع بحث هر گروه متفاوت از گروه دیگر بود اما همه‌شان با محوریت حق مالکیت تن انتخاب شده بود.

بعد از یک ساعت، هر گروه نماینده‌ای برای حرف زدن فرستاد و نماینده برآیند حرف‌های زده شده در گروهش را انتقال داد و سپس نوبت به پرسش و پاسخ دوستان رسید و بحث داغی سر گرفت. طولی نکشید که یخ‌ها شکسته شد و همه می‌خواستند حرف بزنند. در خلال بحث یکی از گروه‌ها از نمایش کوتاهی برای رساندن آنچه مدنظرشان بود استفاده کرد.

معضلات جامعه از زبان بچه‌ها یکی‌یکی بیان می‌شد و تفاوت نسل‌ها و اختلاف نظرها، فضا را برای بحثی قوی ایجاد کرده بود.

بعد از بحث، مستند «صدای ماه» به کارگردانی فرحناز شریف در باره‌ی زندگی قمر پخش شد.

باشد که روزی همه آزاد در شهرهایمان، در خیابان‌ها 8 مارس را جشن بگیریم. باشد که سبز بمانیم. مثل شهرمان رشت.

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

کار از روی عشق، عشق به مثابه کار: منشا کار خانگی در نظام سرمایه‌داری

ارغوان فراهانی
کتاب کار از روی عشق، عشق به مثابه کار: منشا کار خانگی در نظام سرمایه‌داری (نوشته گیزلا بک و باربارا دودن، ترجمه ارغوان فراهانی) کتابی است در مورد پیدایش کار خانگی زنان، آن طور که امروز می‌شناسیم، و رابطه تنگاتنگش با نظام سرمایه‌داری.

کردستان؛ میدان مبارزه علیه قتل زنان و قتل‌های ناموسی در سال‌های اخیر

گفتگوی نوشین شادکام با اوین مصطفی‌زاده
در سال‌های اخیر پرداختن به قتل زنان در سطح رسانه‌های کُردی و مبارزه زنان فعال با آن بیشتر شده و منجر گردیده موارد بیشتری...
برای نوامبر نارنجی؛ تلاش برای پایان دادن به خشونت علیه زنان

یک ماه، سی بزنگاه: زن؛ وقف عام در فضای عمومی

مهسا غلامعلی‌زاده
در این مطلب از حضور دشوار زنان در ساحات عمومی می‌گوییم؛ اینکه زنان به محض ورود به فضاهای عمومی نظیر خیابان، محل کار یا شبکه‌های اجتماعی چه اندازه متحمل نگاه‌های جنسیت‌زده و خشونت‌آمیز می‌شوند.

نوشته‌های مرتبط

نگاهی اجمالی به باشگاه زنان بروکساید و اعتصابات معدن هارلن در ۱۹۷۳

برگردان: سروناز احمدی
بیدارزنی: «طرف کی هستید؟» سرودی است که کارگران اعتصابی معدن هارلن در دهه ۱۹۳۰ در اعتصابات خود آن را می‌خواندند. این سرود را فلورنس...

بزرگداشت روز جهانی زن در ایران در سایه سرکوب حکومت و مقاومت زنان

بیدارزنی: امسال نیز در آستانه ۸ مارس، به‌رغم تمام محدودیت‌ها و حاکم بودن فضای امنیتی و سرکوب در کشور، زنان در بسیاری از شهرهای...

عدم دسترسی زنان ونزوئلایی به وسایل پیشگیری از بارداری و عدم کنترل بر زندگی خود

برگردان: بنفشه جمالی
این مطلب به وضعیت زنان ونزوئلایی و عدم دسترسی‌شان به وسایل پیشگیری از بارداری که بارداری‌های ناخواسته برای آن‌ها را به دنبال داشته است...

کمپین زنان کرد «هویت زنان را پس می‌گیریم»

بهارعباسی
بیدارزنی: در یک کارزار فرهنگی در شبکه‌های اجتماعی زنان کمپین «هویت زنان را پس می‌گیریم» تشکیل داده‌اند زنان کرد در این کمپین نام مادر...