زنان انقلابی دنیا: اوندینا پتینی

برگردان: نیکزاد زنگنه

بیدارزنی: اوندینا پتینی[۱] (۲۰۰۳-۱۹۲۵) یکی از اعضای مقاومت ضد فاشیسم در ایتالیای زمان جنگ جهانی دوم و فعال سیاسی دوران پساجنگی است. او در شهر تریسته ایتالیا متولد شد و در زمان سلطه فاشیسم رشد کرد. اوندینا اولین فعالیت‌های ضد فاشیستی خود را در سال ۱۹۴۲ به‌عنوان کارگر کارخانه کشتی‌سازی در مالفالکن[۲] آغاز کرد. ازآنجاکه اکثر رفقای ضد فاشیسم او کمونیست بودند، او نیز گرایش‌های کمونیستی قوی پیدا کرد.

در اوایل ۱۹۴۳، اوندینا همراه با پارتیزان‌های جبهه آزادسازی اسلونیایی[۳] که در منطقه فعالیت می‌کردند، به یگان گاریبالدی (اولین گروه پارتیزانی ایتالیایی) پیوست. او با اسم رمز «ناتالی» به‌عنوان قاصدی که غذا و اخبار برای پارتیزان‌ها می‌آورد، با گاریبالدی همکاری می‌کرد. اوندینا در ۲ جولای ۱۹۴۳ دستگیر و تا بعد از آتش‌بس ایتالیایی با متحدان در ۸ سپتامبر، در تریسته زندانی شد.

اوندینا در طول حملات بعدی به ایتالیا توسط متحد سابقش آلمان، مجدداً به پارتیزان‌ها پیوست. زنان در نقش مبارز و قاصد، سهم بزرگی در مقاومت ایتالیایی در برابر آلمان نازی و بخش جمهوری دموکرات ایتالیایی[۴] واقع در شمال ایتالیا داشتند و اکثراً با جانشان بازی می‌کردند. اوندینا پیش از به دام افتادن در ۱۱ فوریه ۱۹۴۴ و زندانی شدن مجدد در تریسته، دو بار بازداشت‌شده بود و هردو بار موفق شده بود فرار کند. در پایان ماه مارس، او به آشویتس[۵] فرستاده و بعداً راونسبروک[۶] به منتقل شد اما موفق شد فرار کند و از طریق اروپای شرقی در جولای ۱۹۴۵ به ایتالیا برگردد. او در این زمان تنها ۲۰ سال داشت.

اوندینا باقی عمرش را با مشکلات جسمی و روانی ناشی از تجربیات جنگی دست به گریبان بود. او درباره مصائبش می‌گوید: «من نمی‌دانم رؤیا چیست؟ از ۱۹۴۴ من فقط کابوس را به خوبی می‌شناسم». بااین‌حال این مشکلات مانع از آن نشد که او به زندگی پربار و متعهدانه خود به‌عنوان یک ماما، مبارز عضو حزب کمونیست و عضو اتحادیه تجارت ادامه ندهد. گذشته اوندینا او را تا همیشه مبارز پرشور مخالفت و مقاومت علیه فاشیزم نگه داشت و او تبدیل به عضو فعالی در انجمن ملی پارتیزان‌های ایتالیا[۷] برای مبارزان پیشین مقاومت شد. اوندینا همچنین برای سازمان فعالیت فرهنگی خود که برگزارکننده کمپ‌های تابستانی برای جوانان چپ‌گرا بود و همچنین گردهمایی ناشران کمونیست که با همکارش جیانلوئیجی براسادین[۸] شناخته می‌شود.

اوندینا به دلیل بیماری از سال ۱۹۹۱ در آپارتمان خود منزوی شد و ۱۲ سال بعد در سن ۷۷ سالگی درگذشت.

«زیباست که آزاد زندگی کنیم»

«ضد تمام انواع نژادپرستی، ضد تبعیض و سوءاستفاده نژادی، جنسیتی، اجتماعی، فرهنگی و مذهبی؛ اکنون و همیشه و سرسختانه: مقاومت می‌کنیم!»

 

منبع: Revolutionary women: A book of stencils

 

[۱] Ondina Peteani

[۲] Malfalcone

[۳] Slovenian Liberation Front

[۴] Italian social republic

[۵] Auschwitz

[۶] Ravensbruk: بزرگ‌ترین اردوگاه کار اجباری مخصوص زنان و از بزرگ‌ترین اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها بود.

[۷] Associazione Nazionale Partigiani d’Italia

[۸] Gianluigi Brusadin

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

علیه تبعیض جنسیتی در آموزش عالی و بازار کار- بخش اول

جلوه جواهری
بیدارزنی: ورود به دانشگاه به ویژه برای بسیاری از فرودستان به معنی عرصه‌ای است که بتوانند پایگاه اجتماعی و سپس اقتصادی خود را با...

ادامه بی‌خبری از وضعیت بازداشت مصطفی نیلی، آرش کیخسروی و مهدی محمودیان

بیدارزنی: علی رغم گذشت ۲۲ روز از بازداشت، همچنان امکان دسترسی به وکیل معتمد و تماس با خانواده‌ها وجود ندارد. ۲۳ مردادماه، جمعی از وکلا...

وضعیت زنان شاغل در بخش خصوصی

فروغ سمیع نیا
بیدارزنی: سهم زنان از اشتغال در بازار کار ایران در حدود ۱۱.۷ درصد است. به گزارش ایسنا در سال ۹۹ تعداد شاغلان مرد نوزده...

نوشته‌های مرتبط

علیه تبعیض جنسیتی در آموزش عالی و بازار کار- بخش اول

جلوه جواهری
بیدارزنی: ورود به دانشگاه به ویژه برای بسیاری از فرودستان به معنی عرصه‌ای است که بتوانند پایگاه اجتماعی و سپس اقتصادی خود را با...

وضعیت زنان شاغل در بخش خصوصی

فروغ سمیع نیا
بیدارزنی: سهم زنان از اشتغال در بازار کار ایران در حدود ۱۱.۷ درصد است. به گزارش ایسنا در سال ۹۹ تعداد شاغلان مرد نوزده...

از مردم ایران انتظار داریم همراه ما باشند

منیژه موذن
بیدارزنی: هرات، قندهار، بدخشان. شهرها و ولایت‌های مهم افغانستان یک به یک به دست طالبان می‌افتند. گویا تاریخ دوباره تکرار می‌شود. هرچه تصویر از...

پداگوژی یادنگاری: روایت‌های جنسیتی از خشونت و بقا

شهرزاد مجاب و نانسی تیبر/ برگردان: ارغوان شریفی
این مقاله از طریق خواندن یادنگاری‌های زنان زندانی در مراکش، عراق و ایران، به واکاوی پراکسیس فمینیستی فراملیتی ایجاد همبستگی می‌پردازد. ما این یادنگاری‌ها را در بستر مواجهه‌ی زنان بومی با خشونت دولتی در کانادا مرور می‌کنیم.