پارتنرم از شکلش راضی نبود/ سحر صاحبی

بیدارزنی: تبلیغاتِ بیمارِ رسانه‌ها در مقوله‌ی زیبایی، زن را به یک ابژه‌ی جنسی صرف تبدیل کرده. یک برده‌ی جنسی کامل با توهم آزادی و اختیار.

بعد از عمل‌های بینی و کاشتِ گونه و لب و مژه و ناخن و کشیدن چربی از اینجا و تزریقش به آنجا، جراحی لابیاپلاستی (بریدن لبهای داخلی واژن به قصد زیباسازی) جدیدترین محصول این آشفته بازار رسانه‌ایست.

چیزی شبیه همان عملی که در برخی کشورهای جهان سومی تحت عنوان ختنه‌ی زنان از آن یاد می‌شود، حالا که پایش به کلینیک‌های زیبایی رسیده نامش را به لابیاپلاستی تغییر داده. یک عمل سرپایی با دست‌کم یک میلیون تومان هزینه و تحملِ مقدار زیادی درد.

پزشکان ادعا می‌کنند این جراحی با ختنه متفاوت است چون لب‌های داخلی واژن هیچ نوع حس جنسی ندارد. ندارد؟ من که اینطور فکر نمی‌کنم. حتی اگر نداشته باشد، آیا توجیهی برای انجام این سلاخی است؟

از چند زنی که این عمل را تجربه کرده‌اند درباره‌ی دلیل کارشان می‌پرسم. جواب‌ها میخکوبم می‌کند.

“حالم از قیافه‌اش بهم می‌خورد”.

” شبیه واژن زن‌های توی فیلم‌ها (احتمالا پورن) نبود”

“پارتنرم از شکلش راضی نبود، می‌گفت شلخته و زشت است”

تمام این زنان اتفاق نظر دارند که به میل خودشان پا توی آن اتاق کذایی گذاشته‌اند اما آیا تمام حقیقت همین است؟

من در این دو عمل (ختنه و لابیاپلاستی) شباهت‌های بسیار می‌بینم. در ختنه اگر قربانی کشان کشان به محل مورد نظر برده می‌شود و دست‌ها و پاها و دهانش توسط خویشاوندان (اغلب مادر) گرفته می‌شود تا صدای فریادی بلند نشود، در لابیاپلاستی این رسانه است که در نقشِ مادری بی‌رحم کنترلِ افکار و عقاید زن را در دست گرفته است. زنی که خوشحال و خندان پایش را در اتاق عمل می‌گذارد، با کمی داروی بی حسی سِر می‌شود، اغلب از نتیجه کار راضی‌ست و آنوقت می‌تواند حاصل کار جراح را با اعتماد به نفس کامل به پارتنرش عرضه کند.

مدام فکر می‌کنم فاجعه تا کجا پیش رفته که ما نسبت به خصوصی‌ترین عضو بدنمان احساس شرم می‌کنیم؟ تبلیغات رسانه‌ها با ذهن ما چه کرده است؟ تفکرِ سرکوبگر تا چه حد توانسته زنان را به بازیچه تبدیل کند؟

 

نقاشی از: JACQUELINE SECOR

 

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

زنان، جنس و جنسیت در تاریخ‌نگاری ایران مدرن

مانا کیا، افسانه نجم‌آبادی، سیما شاخساری/ مترجم: طه رادمنش
بیدارزنی:  این مقاله که در پی ارزیابی سهم تاریخ‌نگاری فمینیستی در شکل‌گیری تاریخ‌نگاری و فرهنگ سیاسی ایران در قرن بیستم است یکی از مجموعه...

درس‌هایی از جنبش معلمان

کاوه مظفری
برخلاف رویکرد مطالبه‌محور که در جستجوی یافتن راه‌حل مشکلات در سطوح بالایی است؛ نقطه عزیمت تشکل‌یابی، تقویت و همبستگی پایینی‌هاست. وقتی تاکید بر تشکل‌یابی...

یادداشتی بر «وانهاده‌»ی سیمون دوبووار ترجمه ناهید فروغان

نسیم آزادبخت
وانهاده حکایت درونی شدنِ حس دیگری بودن زنی است که حادثه‌ای گزنده، تلنگر بیداری و بازسازی دیدگاهش از واقعیت را برای او به ارمغان...

نوشته‌های مرتبط

از «مشکلی بدون نام» به یک نوع معلولیت

جودی سینگر / مطالعات انتقادی معلولیت - ۱
بیدارزنی: جودی سینگر و مادر و دخترش هرسه اوتیستیک هستند. او در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ میلادی پایان‌نامه دوره کارشناسی خود را درباره اوتیسم...
جوانی جمعیت و حمایت از خانواده؛‌ از طرح تا قانون

گزارش تصویب یک قانون علیه حق تصمیم‌گیری برای فرزندآوری

فروغ سمیع‌نیا
بیدارزنی: پس از انقلاب ۵۷ و تاکید سران انقلاب بر فرزندآوری، نرخ  زاد و ولد در ایران رو به فزونی رفت. به طوریکه از...

کردستان؛ میدان مبارزه علیه قتل زنان و قتل‌های ناموسی در سال‌های اخیر

گفتگوی نوشین شادکام با اوین مصطفی‌زاده
در سال‌های اخیر پرداختن به قتل زنان در سطح رسانه‌های کُردی و مبارزه زنان فعال با آن بیشتر شده و منجر گردیده موارد بیشتری...

خشونت سیستماتیک آکادمیک: حذف زنان در پایان‌نامه‌ها در نظام دانشگاهی ایران

ط. ن . ح، پژوهشگر حقوق و برابری جنسیتی، حقوق و مطالعات زنان
در محیط‌های دانشگاهی با روش نرم، به تثبیت ساختار خشونت‌آمیز علیه زنان و استعمار فکری آنها می‌پردازند و با حذف صدای آنها و علمی...