چهل روز بی‌خبری/ بنفشه جمالی

بنفشه جمالی

بیدارزنی: آزاد نشدند. چهل روز از بازداشت ندا ناجی، مرضیه امیری، عاطفه رنگریز و کیوان صمیمی از بازداشتیان روز جهانی کارگر می‌گذرد و هنوز خبری از آزادی و خبری از وضعیت آن‌ها نیست. چهل روز شد که خانواده‌ی آن‌ها هرروز سربالایی اوین را بالا می‌روند و پشت درب‌های همیشه بسته‌ی زندان منتظر کوچکترین خبر و کوچکترین روزنه‌ی امیدی برای آزادی عزیزانشان می‌ایستند؛ اما هرروز به در بسته می‌خورند. انفرادی، بازجویی، زندان اوین، زندان قرچک و بی‌خبری و بی‌خبری… قرار بازداشت مرضیه امیری برای یک ماهِ دیگر تمدید شده است. ندا ناجی که بعد از چندین روز انفرادی به سلول‌های چند نفره منتقل شده بود دوباره به انفرادی بازگشته است برای بازجویی بیشتر لابد. عاطفه رنگریز که قرار بود دیروز با قرار کفالت ۵۰ و ۷۰ میلیونی آزاد شود؛ در مقابل سنگ‌اندازی‌ها و بهانه‌تراشی‌های همیشگی آزاد نشد و گویا قرار کفالتش به کل ملغی شده است…کفیل باید کارمند رسمی دولت باشد، فیش حقوقی بازنشسته نمی‌خواهیم، نامه کسر از حقوق الزامی است… تصور کنید در بازار کار رانتی این روزها که کارمندهای دولتی آن اکثراً با قراردادهای چندماهه طرف هستند و اغلب به‌صورت پیمانکاری کار می‌کنند، پیدا کردن کفیلی با شرایط ذکرشده برای خانواده‌ی زندانیان چه قدر دشوار است و بعد از پیدا کردن کفیل هم جواب‌های سربالا شنیدند…عاطفه رنگریز همچنان باید در زندان قرچک بماند. در آن بندهای پرازدحام که اگر شانس آورده باشد سهمش یک پتوی سربازی است برای اینکه آن را شب‌ها زیر سرش بگذارد و کف بند بخوابد.

چهل روز گذشته است و ندا ناجی، مرضیه امیری، عاطفه رنگریز و کیوان صمیمی همچنان در بلاتکلیفی مطلق به سر می‌برند؛ و من به این فکر می‌کنم هیچ‌کس در دیگر کشورهای جهان حتی نمی‌تواند یک‌لحظه هم تصور کند که در گوشه‌ای از این کره‌ی خاکی هستند افرادی که به دلیل حضور در تجمع روز جهانی کارگر، این روزهایشان را پشت میله‌های زندان سپری می‌کنند. در کشوری که ویترینش، قانون اساسی است که طبق آن حضور در تجمع‌های مسالمت‌آمیز آزاد است، امروز زنان و مردانی هستند که صرفاً به خاطر گرفتن پلاکاردی در دست که بر روی آن از نان، کار و آزادی گفته‌اند لحظات خود را در انفرادی می‌گذرانند. زنان و مردانی که گاه قربانی اعمال‌نظر قضات و مسئولین قضایی پرونده‌شان می‌شوند.

چه تاریخ عجیبی دارد این سرزمین. این روزها مدام به زندان‌ها و سلول‌های تنگ و تاریک آن فکر می‌کنم. جایی که محمد حبیبی‌ها، اسماعیل بخشی‌ها، نرگس محمدی‌ها، نسرین ستوده‌ها، ندا ناجی‌ها، مرضیه امیری‌ها، عاطفه رنگریزها و کیوان صمیمی‌ها صرفاً به خاطر دفاع از ابتدایی‌ترین مطالبات طبیعی انسان‌ها در قرن بیست و یکم، روزها و سال‌ها را پشت میله‌های زندان می‌گذراند. مطالبه‌ی آموزش برابر و رایگان، مطالبه‌ی پرداخت دستمزد کارگران، مطالبه‌ی برابری جنسیتی و…

چهل روز گذشت و همانند سال‌های گذشته این چرخه‌ی معیوب سرکوب همچنان قربانی می‌گیرد و ثانیه‌ها و لحظات و روزها و سال‌های انسان‌های آزاده‌ی این سرزمین را به یغما می‌برد.

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

درس‌هایی از جنبش معلمان

کاوه مظفری
برخلاف رویکرد مطالبه‌محور که در جستجوی یافتن راه‌حل مشکلات در سطوح بالایی است؛ نقطه عزیمت تشکل‌یابی، تقویت و همبستگی پایینی‌هاست. وقتی تاکید بر تشکل‌یابی...

یادداشتی بر «وانهاده‌»ی سیمون دوبووار ترجمه ناهید فروغان

نسیم آزادبخت
وانهاده حکایت درونی شدنِ حس دیگری بودن زنی است که حادثه‌ای گزنده، تلنگر بیداری و بازسازی دیدگاهش از واقعیت را برای او به ارمغان...

امکان همکاری فراملی زنان در خاورمیانه در مبارزه با زن‌کشی

گفتگوی مهتاب محبوب با گُزده چاگری اوزکوزه روزنامه‌نگار فمینیست در ترکیه
بیدارزنی: بنا به داده‌های وب‌سایت «یادمان دیجیتال زنانی که در اثر خشونت جانشان را از دست داده‌اند» تنها در سال ۲۰۲۱، ۴۱۹ زن در...

نوشته‌های مرتبط

از «مشکلی بدون نام» به یک نوع معلولیت

جودی سینگر / مطالعات انتقادی معلولیت - ۱
بیدارزنی: جودی سینگر و مادر و دخترش هرسه اوتیستیک هستند. او در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ میلادی پایان‌نامه دوره کارشناسی خود را درباره اوتیسم...
جوانی جمعیت و حمایت از خانواده؛‌ از طرح تا قانون

گزارش تصویب یک قانون علیه حق تصمیم‌گیری برای فرزندآوری

فروغ سمیع‌نیا
بیدارزنی: پس از انقلاب ۵۷ و تاکید سران انقلاب بر فرزندآوری، نرخ  زاد و ولد در ایران رو به فزونی رفت. به طوریکه از...

کردستان؛ میدان مبارزه علیه قتل زنان و قتل‌های ناموسی در سال‌های اخیر

گفتگوی نوشین شادکام با اوین مصطفی‌زاده
در سال‌های اخیر پرداختن به قتل زنان در سطح رسانه‌های کُردی و مبارزه زنان فعال با آن بیشتر شده و منجر گردیده موارد بیشتری...

خشونت سیستماتیک آکادمیک: حذف زنان در پایان‌نامه‌ها در نظام دانشگاهی ایران

ط. ن . ح، پژوهشگر حقوق و برابری جنسیتی، حقوق و مطالعات زنان
در محیط‌های دانشگاهی با روش نرم، به تثبیت ساختار خشونت‌آمیز علیه زنان و استعمار فکری آنها می‌پردازند و با حذف صدای آنها و علمی...