«خواب» 

 

دستانت دور کمرم بود

و این عرض لاغر

در اعتدال

لب هات با بوی سیگار هاوانا

حواسم را می برد

به برمودا

زمان، در گرینویچ گیر کرده
و من

بادام های تلخ را

می انداختم در آب

دل اقیانوس تکان می خورد

 

انحراف مغناطیسی قطب نما

وقتی بیرونم کرد از مدار
صبح بود
دوباره ساعت شش
عقربه ها
خوشی های کوچکم را قورت داده
و باید مثل کارگری سربه راه

 دل می دادم به کار

 

 

«صبحانه»

عکست را سنجاق کرده ام
به سینه ی یخچال
و هر صبح
راس ساعت شش
لبخند تو
چای تلخم را شیرین می کند
بی خیال زمان

این خط فرضی که عمرم را
هزار تکه کرده
بگذار شیار خنده ات
در خاطرم بماند
از قوس بینی
اسلیمی وار می روم بالا
نرمه ی انگشت
بر پیشانی بایرت می کشم
و در رج های سیاه و سفید موهایت
آنقدر پرسه می زنم
که چای از دهن افتاده

و باز دیر به مدرسه می رسم

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
  • نان و بنگ و ماه

    نزار قبانی در شعر معروفش به نام «خبز و حشیش و قمر» (۱۹۵۶) که اهمیت اجتماعی خاصی دارد و در …
  • روح انگیز پورناصح

    باروت

    همه‌اش می‌ترسم نکند حرف‌های لخت و تند و بی‌آبروی او را حس کرده باشند. وقتی می‌بینمشان سعی …
  • ماندارن ها: سیمون دوبووار در سایه‌ی دیگری‌ها/ شمیم شرافت

    خواندن رمان «ماندران ها» دو ماهی طول کشید. با سیمون در کوچه پس کوچه‌های فرانسه قدم زدم و س…
بارگذاری بیشتر در ‫ادبیات و هنر‬‎