خانه ویژه 25 نوامبر همه با هم نارنجی شویم/ برگردان: مریم نیک‌پور

همه با هم نارنجی شویم/ برگردان: مریم نیک‌پور

برگردان: مریم نیک‌پور
۰
0
240

بیدارزنی: خشونت علیه زنان و دختران یکی از شایع‏ترین، ماندگار‏ترین و ویرانگر‏ترین مصادیق نقض حقوق بشر در جهان است که امروزه عمدتاً به دلایلی از قبیل مصونیت از مجازات، خاموش ماندن، بدنامی و شرم و خجالت چندان که باید به آن پرداخته نمی‏‌شود. به‏‌طور کلی خشونت علیه زنان و دختران شامل انواع مختلف فیزیکی، جنسی و روانی می‏‌شود. در سال ۱۹۹۳، کمیته مقام زنان که زیر نظر کمیته حقوق بشر قرار داشت، اعلامیه‏‌ای را به تصویب سازمان ملل متحد رساند و در آن خشونت علیه زنان به‏‌طور روشن تعریف شد. این اعلامیه خشونت علیه زنان را چنین تعریف می‌‏کند: «هرگونه عمل خشونت‌‏آمیز مبتنی بر جنسیت که باعث بروز یا احتمال بروز صدمات و آسیب‏‌های جسمی، جنسی و روانی و یا رنج و آزار زنان از جمله تهدید به انجام آن‏ها شود و نتیجه آن محرومیت اجباری یا اختیاری (در شرایط خاص) از آزادی در اجتماع و یا زندگی خصوصی شود.»

در ماده ۲ این اعلامیه مصادیق خشونت عبارتند از:

*خشونت‌‏های جسمی، جنسی و روانی در خانواده شامل کتک ‏زدن، سوءاستفاده جنسی از کودکان دختر، خشونت در روابط زناشویی، ختنه زنان و دیگر اعمال سنتی خشن و خشونت‌‏های مربوط به استثمار و بهره‏‌کشی جنسی از زنان

*خشونت‏‌های جسمی، جنسی و روانی در جامعه شامل تجاوز، سوءاستفاده، آزار و تهدید جنسی در محل کار و مؤسسات آموزشی، خرید و فروش زنان و فحشای اجباری

*خشونت جسمی، جنسی و روانی توسط دولت

پیامدهای بد و منفی خشونت علیه زنان و دختران بر تمام زنان در هر مرحله‏‌ای از زندگی که قرار دارند اثر می‌‏گذارد. به عنوان مثال، کاستی‌‏های سال‏‌های اولیه تحصیل نه تنها نشان‏‌دهنده موانع اولیه در امر آموزش عمومی و حق تحصیل برای دختران است، کاملاً باعث محدود کردن دسترسی به تحصیلات در مقاطع بالاتر و در نتیجه فرصت‌‏های محدودتر در بازار کار برای زنان می‌‏شود.

درحالی‌‏که خشونت مبتنی بر جنسیت می‏‌تواند برای همه و در هرکجا که هستند اتفاق بیفتد، برخی از زنان و دختران آسیب‏‌پذیرترند. مثلاً دختران جوان و زنان مسن، دوجنسی‌‏ها، دگرباشان (تراجنسیتی‏‌ها)، مهاجران و پناهجویان، زنان بومی و اقلیت، یا زنانی که به اچ‌‏آی‏‌وی یا دیگر بیماری‌‏ها و ناتوانی‌‏ها مبتلا هستند یا زنانی که در مناطق بحران‏‌زده زندگی می‌‏کنند. خشونت علیه زنان مانعی برای دستیابی به برابری، توسعه، و صلح و همین‏طور تحقق حقوق انسانی زنان و دختران است. و به‏‌طور کلی، چنان‏چه بر این خشونت نقطه پایانی گذاشته نشود، توسعه ممکن نخواهد بود.

اقدام جهانی: جهان را نارنجی کنید

۲۵ نوامبر روز جهانی توقف خشونت علیه زنان است و سازمان ملل از همه خواسته که از بیست و پنجم تا ۱۶ روز بعد یعنی تا ۱۰ دسامبر روز حقوق بشر کمپینی نارنجی راه بیندازند. البته غیر از این، کمپین زنان سازمان ملل متحد که در سال ۲۰۰۹ برای بسیج کردن جامعه مدنی، فعالان، دولت‌‏ها و سیستم سازمان ملل راه‌‏اندازی شد، بیست‌و‌پنجم هر ماه را روز نارنجی نام‏گذاری کرده است. در این روز، شرکت‌‏کنندگان در سرتاسر دنیا به پوشیدن لباسی به رنگ نارنجی تشویق می‌‏شوند، رنگی که نماد آینده روشن و جهان بدون خشونت علیه زنان و دختران است.

براساس اظهارات سازمان ملل، از هر سه زن در دنیا، یک نفر خشونت می‏‌بیند که این خشونت می‌‏تواند جسمی، جنسی یا روحی باشد. خوشبختانه خشونت بیماری لاعلاجی نیست که دلیل و نشانه‏ و در نتیجه درمانی نداشته باشد. خشونت قابل پیشگیری است اما درمان آن باید جامع و طولانی‌‏مدت باشد تا بر جامعه تاثیر بگذارد.  

تم سال ۲۰۱۸ این است: جهان را نارنجی کن: #مرا_هم_بشنو. و مثل نسخه‌‏های قبلی، این تاریخ به ۱۶ روز فعالیت اشاره دارد که به تاریخ ۱۰ دسامبر، روز بین‏‌المللی حقوق بشر می‌‏پیوندد. روز نارنجی، روزی برای افزایش آگاهی و ممانعت از خشونت علیه زنان و دختران است. توقف خشونت علیه زنان و دختران به دغدغه این روزهای بسیاری از ما تبدیل شده است. بیست و پنج نوامبر در راه است. بیایید خودمان خانه، شهر، کشور و تمام جهان را نارنجی کنیم و به هرگونه خشونتی با صدای بلند نه بگوییم.

منبع: unwomen.org

   

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر