دختران زندانی، سهم ایران از جام جهانی فوتبال زنان

مهدی رستم پور
0
63

رادیو فردا: ششمین دوره جام جهانی فوتبال زنان در آلمان برگزار شد و با یک شگفتی بزرگ، یعنی قهرمانی ژاپن به پایان رسید.

در جمع تیم های آسیایی که در فوتبال زنان فعالیت می کنند، چه آن هایی که به جام جهانی راه یافتند و چه تیم هایی که در مرحله مقدماتی این مسابقات که جام ملت های آسیا در سال ۲۰۱۰ بود حذف شدند، همگی به فراخور موقعیتشان، سهمی از جام خبرساز جهانی داشتند.

آن ها که در جام حاضر بودند، رویارویی با بزرگان فوتبال اروپا و آمریکا را تجربه کردند.

تیم هایی که به جام نرسیدند نیز تجارب ارزنده ای از مراحل مقدماتی کسب کردند و با زیر ذره بین بردن جام جهانی، خود را مهیای دور بعدی این رقابت ها خواهند کرد.

کما این که ژاپنی ها نیز ۱۸ سال قبل، مقابل تیم آمریکا در حد حریف تمرینی هم نبودند و ۹-۰ به آن ها باختند. اما گام به گام پیش آمدند و سرانجام، جام جهانی را تصاحب کردند.

در زیر، مروری شده است بر سهم تیم های آسیایی از جام جهانی ۲۰۱۱ فوتبال زنان در آلمان.

ژاپن: تیمی که حتی قهرمان جام ملت های آسیا هم نشده بود، در جام جهانی ۲۰۱۱ به جام قهرمانی دست یافت. مکزیک، نیوزلند، آلمان، سوئد و آمریکا تیم هایی بودند که یکی پس از دیگری مقابل نمایندگان شایسته آسیا تسلیم شدند.

کره شمالی: قهرمان جام ملت های آسیا، در جام جهانی در گروه دشواری قرار گرفته بود. گروهی که آمریکا و سوئد، تیم های دوم و سوم این رقابت ها در آن حضور داشتند.

تیم سختکوش کره شمالی با یک تساوی بدون گل مقابل کلمبیا، در رده سوم گروهش قرار گرفت.

استرالیا: پیروزی مقابل نروژ و گینه و شکست ۱-۰ مقابل برزیل، استرالیا را به عنوان تیم دوم راهی مرحله یک چهارم نهایی کرد.

نایب قهرمان جام ملت های آسیا، با شکست مقابل سوئد از راهیابی به نیمه نهایی بازماند.

تیم های تایلند، میانمار، کره جنوبی، ویتنام و چین نیز اگرچه راهی جام جهانی نشدند، اما به مرحله نهایی جام ملت های آسیا که رقابت های گزینشی برای همین مسابقات بود راه پیدا کردند.

اما سهم ایران از این مسابقات چه بود و از هیجان جام جهانی فوتبال زنان، چه دستاوردی نصیب فوتبال زنان ایران شد؟

مریم مجد عکاس و پگاه آهنگرانی بازیگر سینما که می خواستند از محل برگزاری رقابت ها، عکس بگیرند و گزارش تهیه کنند، بدون محاکمه و تفهیم اتهام راهی زندان شدند.

مریم مجد تا پایان رقابت های جام جهانی، نه در استادیوم های آلمان که پشت میله های زندان ماند و خانواده اش مدت ها از وضعیت او بی اطلاع بودند.

پگاه آهنگرانی هم قرار بود از جام جهانی فوتبال زنان برای بخش فارسی دویچه وله، گزارش هایی را تهیه کند.

اما او نیز پیش از خروج از ایران روانه زندان شد و علاقمندانش به جای لذت بردن از خواندن گزارش های او در جام جهانی، حالا گزارش های تایید شده و تایید نشده از وضعیت نامناسب او در زندان را می خوانند.

لااقل به خاطر همسرتان اعتراض کنید

مجید وارث کارشناس ورزشی است که در دهه های ۵۰ و ۶۰ به عنوان گزارشگر رقابت های فوتبال و کشتی در صداوسیمای ایران فعالیت می کرد.

او همچنین اولین مجری برنامه ورزش و مردم بود که به باور بسیاری از علاقمدان ورزش، بهترین دوران این برنامه در سال های مجریگری وارث رقم خورد.

وارث که اینک تهیه کنندگی و اجرای برنامه ورزشی گزارشگر را برعهده دارد، بارها به نقد وضعیت فوتبال زنان در ایران پرداخته و به ممانعت از ورود آن ها به ورزشگاه ها اشاره کرده است.

او که حتی فیملی نیز در این باره ساخته، درباره جام جهانی زنان می گوید: «آن چه در مسابقات فوتبال زنان دیدم، بیش از پیش، نه تنها ضعف‌ها و مسائل ورزش ما که معضلات جامعه ما را به من یاد آوری کرد. این که ورزش ما در قیاس با کشورهای دیگر، کجاست و به کجا می رود.»

وارث خود در پاسخ به این سوال می گوید: «واقعاَ خجالت آور است که زنان ژاپنی، مکزیکی، و گینه استوایی هنر خود را در مقابل هزاران تماشاگر و میلیون‌ها بیننده تلویزیون به نمایش گذشتند اما در کشور ما زنان را حتی به ورزشگاه‌ها راه نمی دهند.»

به عقیده آقای وارث، تنها نکته مثبتی که به نظر می آید این است که حالا اکثریت مردان ایرانی هم به نوعی رفتن به ورزشگاه ها را تحریم کرده اند.

بازی های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، مسابقات جهانی کشتی ۱۹۸۱ اسکوپیه، داربی های تهران، جام ملت های آسیا در سال ۱۹۸۰، بازی های آسیایی ۱۹۸۲ دهلی و المپیک ۲۰۰۰ سیدنی فقط تعدادی از رقابت های مهم پر شماری است که وارث برای رادیو و تلویزیون ایران گزارش کرده است.

او می گوید: «در شگفتم که جامعه ورزش ما، مقصودم آن هایی هستند که فعلاً در مشاغل مختلف از پول مردم حقوق می گیرند، حتی به خاطر خواهر یا همسر خود هم که شده کوچک ترین اعتراضی نمی کنند. غافل از این که حتی برای پیشرفت ورزش مردان هم که شده، حضور زنان در همه فعالیت‌های ورزشی واجب است.»

بسیاری از گزارشگران ورزشی که پس از دهه ۶۰ وارد این عرصه شدند، وارث را الگوی خود معرفی می کردند. او درباره جام جهانی فوتبال زنان و نقش و سهم رسانه های ایران می گوید؛ رسانه‌‌ها و به خصوص صدا و سیما در همه برنامه‌های ورزشی اش باید شرمنده باشد که به جای خبر از ورزش بانوان، در بهترین برنامه اش به دنبال دعوای دایی و کاشانی است.

مجید وارث در این گفت وگو با طرح این پرسش ادامه می دهد: «یعنی می شود در این ورزش مردانه، مردی پیدا شود که به فکر حقوق زنان باشد؟ هر چند که برخی‌ از زنان حقوق بگیر مثل فریده شجاعی تنها به فکر حقوق خود هستند.»

این پیشکسوت گزارشگران ورزشی که دقایقی از فینال جام جهانی فوتبال زنان بین آمریکا و ژاپن را نیز به صورت زنده گزارش کرده است؛ در پایان گفت: « امیدوارم بعضی‌ از این به اصطلاح اسطوره‌ها و پهلوان پنبه های فوتبال ما، به خصوص آن ها که دختر دار هستند، بفهمند که دختران آن ها هم حق دارند به ورزشگاه بروند، آن ها هم حق دارند به جام جهانی‌ بروند.»

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.