{{خانه حقوق بشر ایران}}:قانون اساسی ایران در اصول ۳۲، ۳۴، ۳۵، ۳۶، ۳۷، ۳۸و ۳۹ به موارد مهمی از حقوق متهم اشاره کرده است که عبارتند از:

۱- منع دستگیری خودسرانه، تفهیم اتهام کتبی بلافاصله پس از بازداشت و ارسال پرونده مقدماتی ظرف حداکثر ۲۴ ساعت نزد مقام قضایی صالح

۲- حق برخورداری از وکیل در دادگاه‌ها

۳- برخورداری از اصل برائت

۴-‌منع شکنجه برای گرفتن اقرار و فاقد ارزش و اعتبار بودن چنین اقراری

۵- برخورد انسانی و منع هتک حرمت و حیثیت متهمی که دستگیر یا بازداشت شده است. علاوه بر موارد مذکور در قانون اساسی، قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری ۱۳۷۸ با اصلاحات بعدی، حقوق زیر را برای متهم به رسمیت شناخته است:۱- قابل تجدیدنظر بودن قرار بازداشت متهم (ماده۳۳) و قابل اعتراض بودن قرار بازداشت و تشدید تامین صادر شده از سوی مقام تحقیق۲- حق سکوت و امتناع از پاسخ دادن (مواد ۱۲۹ و ۱۹۷) ۳- منع جلب متهم و تفتیش منازل و اماکن در شب مگر در موارد فوریت و ضرورت (موارد ۱۲۱ و ۱۰۰) ۴- امکان همراه داشتن یک نفر وکیل در مرحله تحقیقات (ماده ۱۲۸)۵- امکان جرح شهود (ماده ۱۶۸)، حق درخواست مواجهه شهود و امکان سوال از آنان در مرحله دادگاه (مواد ۱۹۹ و ۱۹۶)، تکلیف دادگاه مبنی بر اعلام به متهم که آیا سوالی از شاهد طرف مقابل دارد (ماده ۱۹۸)۶- برخورداری از محاکمه علنی در مرحله دادگاه مگر در موارد استثنایی

(ماده ۱۸۸)۷- امکان انتشار برائت متهم در جراید کثیرالانتشار (ماده ۱۹۸)همچنین ماده واحده قانون احترام به آزادی‌های مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب اردیبهشت ۱۳۸۳ حقوق به روزتر و کارآمدتری برای متهمان در نظر گرفته است. از جمله:

۱- رعایت حق دفاع متهم

۲- متهم به محض دستگیری باید بتواند مراتب دستگیری و حضور خود در کلانتری، بازداشتگاه و… را به اطلاع خانواده خود برساند.

۳-‌منع ایذای متهم در مرحله دستگیری و بازجویی مانند بستن چشم و سایر اعضا

۴-منع پوشاندن صورت بازجو و نشستن وی در پشت سر متهم۵- منع کنجکاوی در اسرار شخصی و خانوادگی و سوال از گذشته افراد.

منبع: روزنامه‌اعتماد

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در تیترخوان زنان