اوج اقتصاد رایانه ای؛ کارگران سکس سایبری

نویسنده: اولیویر اوبرت
0
171

لوموند دیپلماتیک: این کارگران که دستمزدشان درصدی از بهای مدت زمان اتصال است فیلیپینی، رومانیایی، اوکراینی، روس، آمریکایی، کلمبیایی یا فرانسوی اند. در متن دکوری که کلیشه های دیداری «مکانهای لذتجویی» یا اتاقهای تن فروشی را بازتولید می‌کند، اینان مدت زمانی را می فروشند که در آن از روی تختخواب، یا حتی گاهی از روی یک صندلی راحتی، به نمایش تن، گفتگو و صحنه سازی می پردازند. سایت لایو جاسمین مدعی است ٣١٣١۵ دختر جوان و ٨٩٢١ مرد جوان را با خود دارد. یک سیستم عضویت هست که از طریق آن سکوهایی –پلاتفرمها –به صاحبان چنین سایتهایی یک فهرست جهانی از مدلها ارائه می‌دهند. به سبب وجود اختلاف ساعت این فهرستها امکان آن را فراهم می‌کنند که همواره یک گروه تجدید شونده چند صد نفره روی خط در دسترس باشند. در عوض این عرضه پیوسته نو به نو، سکو سهم بزرگی از منافع را برای خود بر می‌دارد که ٣٠% آن را به حساب ادمین(مسئول) سایت می گذارد.

برخلاف سایتها یا تالارهای گفتگویی – فورومها – که مقصودشان دیداری فیزیکی است که ممکن است به رابطه جنسی بینجامد چنین فضاهایی کاملاً مجازی اند. بسیاریشان در شرایط استفاده ذکر می‌کنند که هر کس در صدد برآید با «مدلها» تماس بگیرد بیرون خواهد شد.

از سایتها چنین بر می‌آید که یک اتصال ده دقیقه‌ای همزمان با چهار مشتری فقط ۵ تا ١٠ یورو درآمد دارد. از آنجایی که برای جلب مشتری ثابت معمولا چندین ساعت باید وقت گذاشت، در بهترین حالت در ازای روزی حدود ده ساعت وقت جلوی دوربین از این کار چیزی معادل حداقل دستمزد ماهانه در می‌آید، و در حالت بدتر تنها چند ده یورو. آزمایشگاههای این نوع نوین ارتباط با کار، بنگاههای اقتصادی ای که آن را تبلیغ می‌کنند، اغلب پایگاهشان در بهشتهای مالیاتی است، جاهایی چون آنتیل هلند، کستا ریکا، لوکزامبورگ، جبل الطارق؛ یا در ایالات متحده، در ایالاتی مانند دلاور(Delaware) یا اریگان(Oregan) که حقوق تجارت در آن‌ها بسیار آسان گیر است.

از نظر دستمزد، در فرانسه و بیشتر کشورهای غربی دستمزد کسانی که در پورنو و استریپ تیز کار می‌کنند مانند بازیگرانی که در استخدام جایی نیستند قرارداد به قرارداد تعیین می شود. پرسنل بنگاههای مینی تل(١) سکسی یا سرویسهای تلفنی پیامگیر «مهمان نواز» هم در استخدام شرکتهای تلماتیک(٢) هستند. نظام حقوقی و اداری فرانسه تن فروشان را تنها از نظر مالیاتی و بنا بر اصل تعلق مالیات به منافع غیر تجاری به رسمیت می شناسد. بنابراین ظهور این کارگران آزاد جدید طیف موقعیتهای کسانی را در حوزه سکس کار می‌کنند گسترده‌تر از پیش می کند.

آگهی های استخدام روی وب همانند پیشنهادهای کلاسیک کار در منزل تنها سخن از «آخر ماه پول بیشتری داشتن»، بدون «هیچ تعهد زمانی دقیق» می گویند؛ از «پول در آوردن» از راه مجری شدن و از «پرداخت دستمزد برای کار آماتوری». پلاتفرمها که پیوسته جویای اعضای تازه هستند دستمزدهای تضمینی پیشنهاد می‌کنند (که بسته به کشور فرد بازدیدکننده تفاوت می کنند) از دقیقه ای چند سنت تا یک یورو برای «شوهای خصوصی» که در عمل ممکن است همزمان چند تماشاگر داشته باشند که نفری یک یورو می پردازند. تسویه حساب این درآمدها ماهانه و با انتقال پول به حساب بانکی «اجرا کننده» یا حتی با سیستم پی پل (Paypal) که می‌توان در استفاده از آن نسبتاً ناشناس ماند انجام می شود. این اقتصاد مجازی نه قرارداد لازم دارد نه بلوکه کردن سرمایه مالی یا غیر منقول و نه هیچ گونه سرمایه‌گذاری مگر اجاره کردن سرور و خرید پهنای باندی که امکان فرستادن صدا و ویدئو را بدهد. مالکان و سهامداران این کلاف سر در گم همچنان ناپیدایند. چنین اقتصادی که محصول تکنولوژی، مجازیت، بازاریابی، پورسانت گرفتن، جابجایی پول، بهشتهای مالیاتی و فقر است انگار خود اوج اقتصاد رایانه ایست. درآمد حاصل از « تولید محتوی» کمتر از درآمد ساماندهی و تبلیغ آن است. منافعی که میزبانان وب از این کار می‌برند کاملاً غیر شفاف اند. باقی کار هم بر عهده تشدید فقر و رقابت است. و این چنین است که یک پرولتاریای جهانی نوین پدید می‌آید: تأمین کنندگان محتوای فن آوریهای اطلاع رسانی، که هیچ یک از قوانین کار به رسمیت نمی‌شناسدشان و انگار هیچ قانونی درباره حق اشخاص بر تصویر خود یا مالکیت معنوی نمی‌تواند آنان را در حیطه خود قرار دهد. طبق معمول در این مورد هم صنعت سکس طلایه دار است. این صنعت، که بنا به پژوهشهای گوناگون امروزه ١٢% از سایتها و در حدود ٢۵% از جستجوهای اینترنتی مربوط به آن اند کمک بزرگی به توسعه پرداختهای کوچک آنلاین، فشرده کردن ویدئوها و تکنیکهای وب کرده است. صنعت سکس مبتکر یک الگوی بازاریابی است که اصل حاکم بر آن ایجاد «سایتهای ویترین» است که به رایگان در دسترس هستند، اما به خدماتی راهنما می شوند که باید در ازایشان پول پرداخت. همین صنعت همچنین مبتکر و تکمیل‌کننده تمام فنون همخوان کردن لینکها، انتقال ترافیک از سایتی به سایت دیگر و ثابت کردن مشتریان است. در فرانسه نیمی از مردان و یک پنجم زنان به گفته خودشان مرتبا پورنوگرافی تماشا می کنند(٣). اگر چه میزان رجوع به تن فروشان نزد مردان نسبتاً ثابت مانده – در سال ٢٠٠۶ سه و سه دهم درصد از مردان، در مقایسه با سه و یک دهم درصد در سال ١٩٩٢ – مصرف سکس روی اینترنت گسترشی عظیم یافته است.

به گفته آلوین کوپر(Alvin Cooper) ، روانشناس و مدیر مرکز ازدواج و جنسیت سان خوزه(San Jose Marital and Sexuality Centre) در سانتا کلارای کالیفرنیا «سکس روی اینترنت بیشتر کار مردهاست. راهی است برای رفع استرس و خیال پردازی برانگیزاننده درباره برخی اعمال در عین وفادار ماندن»(۴). همانند اعتیادهای دیگری چون قمار، داروها و الکل. به نظر او «این رفتار می‌تواند احساساتی چون خشم، سرخوردگی، ملال، فشار، نگرانی، تنهایی یا اندوه را خنثی کند و به زیاده روی در صرف انرژی روانی در یک زندگی مجازی آسوده رو بروی کامپیوتر بینجامد ». عادتی که عواقبی هم دارد، چرا که این پژوهشگر بر این باور است که این عادت می‌تواند «درکی را که انسان از دیگران دارد تغییر دهد، نوعی سلب تعهد در قبال زندگی واقعی ایجاد نماید، درک فرد از واقعیت را تغییر دهد و گاهی به انزوای اجتماعی بینجامد». این صنعت به هیچ وجه در دست چند غول متمرکز نشده است. در آن رقابت دائمی هست. سایتهای رایگانی که تنها به بازپخش بخشهایی از فیلمهای کپی شده یا «آماتور» می پردازند هدفی جز این ندارند که وبگرد را به سمت خدمات فروشی بکشانند. نشانه سلامت اقتصادی عالی این بخش هم این است که در سال ٢٠٠۶ دامنه اینترنتی sex.com به بهای ١۴ میلیون دلار مبادله شد. و صنعت سکس به تازگی از شرکت اینترنتی برای نامها و شماره های واگذار شده (آیکان)(۵) که سازمان تنظیم کننده دامنه های اینترنتی است یک دامنه سطح بالای ( Extension, or Top-level domain)تخصصی به نام xxx کسب کرده است. در همان روز ایجاد این دامنه سطح بالا، درخواست پیش رزرو بیش از دویست هزار نام دامنه در آن داده شد.

برای درک بهتر کارکرد و کاربردهای این اقتصاد، پنج پژوهشگر در حین پژوهشی نقش آفریننده های سایتهای پورنو را بر عهده گرفته اند. آنان رازهای پشت پرده را افشا می کنند، از جنگهای بازرگانی بر سر فنون سرقت پایگاههای داده‌های رقبا گرفته تا تقلبهای کلیکی که با برگرداندن مسیر وبگردهای از همه جا بی‌خبر روی بنرهای تبلیغاتی بیشترین منفعت را ایجاد می کنند(۶).

در حالی که عرضه چت سکسی با تعداد نامحدودی «مدل» روی اینترنت در حال گسترش است می‌توان مشاهده کرد که رابطه اقتصادی و رئیس و مرئوسی هم در حال جهش است. هیچ کارگردانی این بازیگران را هدایت نمی کند. بر خلاف رویه رایج در بخشهای خدمات تلماتیک یا پیپ شو(Peep show) ها هیچ دوره آموزشی پیشنهاد نمی‌شود، مگر متن دیالوگهایی که باید با مشتریها داشت. « اجرا کننده» باید خود خواهشها، رمزها و خیالپردازیهای وبگردها را جذب ذهنش کرده باشد. و او باید بر مبنای یک فهرست مبهم از خصوصیات مورد علاقه که مشتری را به سمت او راهنما شده است در سکانسها نقش ایفا کند و رفتارهایی در پیش بگیرد که مشتری را راضی کنند. دستمزد کار هم پورسانتی است.

سکس در اینترنت اغلب در بحثهای پارلمانی مطرح می‌شود، اما تنها از دیدگاه حمایت از کودکان و سرکوب پورنوگرافی کودکان و قوادی. هیچ سخنی از سکس سایبری و این کارگران «خود کار آفرین» درخدمت « تفریحات بزرگسالان» که کار گل یک صنعت بسیار پرسود بر دوششان است نیست. بگذریم از اوضاع زندگی ای که آنان را وادار می‌کند تصمیم بگیرند «اجرا کننده» بشوند.

١- مینی تل نام دستگاهی بود با یک صفحه تلویزیون و یک صفحه‌کلید (کی بورد) که از طریق خط تلفن به خدمات ویدئو تکس وزارت پست و مخابرات فرانسه وصل می‌شد و در دهه ١٩٨٠ و ١٩٩٠، پیش از دسترسی عموم به اینترنت مورد استفاده گسترده مردم بود. استفاده های رایج از آن شامل انواع خریدهای آنلاین، رزرو بلیت قطار، جستجوی شماره تلفن در راهنمای تلفن، داشتن یک میل باکس و غیره بود. این وسیله برای مبادله خدمات جنسی هم مورد استفاده قرار می گرفت.

٢- تلماتیک ادغام مخابرات و انفورماتیک در برخی فن آوریهاست. تکنولوژی کنترل از راه دور و فرستادن و دریافت پیام به وسایل نقلیه و هم چنین مینی تل از جمله کاربردهای تلماتیک هستند.

٣- نگاه کنید به: Nathalie Bajot et Michel Bozon (sous la dir. de), Enquête sur la sexualité en France. Pratiques, genre et santé, La Découverte, Paris, 2008

۴- نگاه کنید به: Alvin Cooper, Sex and the Internet: A Guidebook for Clinicians, Brunner-Routledge, New York, 2002

۵- Internet Corporation for Assigned Names and Numbers: ICANN

۶- نگاه کنید به Gilbert Wondracek, Thorsten Holz, Christian Platzer, Engin Kirda et Christophe Kruegel, « Is the Internet for porn? An insight into the online adult industry », séminaire WEIS, université Harvard, 7-8 juin 2010

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.