تغییر برای برابری – سحر صبا روزنامه نگار تارنمای پرسپکتیو فمینیستی معتقد است که مرگ بن لادن میتواند موجب نزدیکی آمریکا، دولت افغانستان و طالبان شود. چنین پیشرفتی هیچ امیدی رادر جهت احقاق حقوق زنان افغانی زنده نمی کند. مرگ بن لادن بطور عمومی در افغانستان جشن گرفته نشد اما در محافل خصوصی عده ای خوشحالی خود را ابراز کرده اند. تعداد اندکی از پیدا شدن بن لادن در پاکستان اظهار تعجب کردند. اما مقامات و مطبوعات افغانی شکایات خود را نسبت به دولت پاکستان تکرار کردند.

بر اساس گزارش گاردین (1) بنا به اظهارات امرالله صالح، رئیس سازمان امنیت افغانستان، دولت پاکستان چهار سال پیش از مخفیگاه بن لادن مطلع شد. او همچنین گفته است که ملا عمر به مدت چهار سال در کراچی زندگی کرده است. طبق گفته صالح این خانه را سازمان امنیت پاکستان در اختیار وی قرار داده است.

طبق گزارش کانل تلویزیونی آمریکائی “دمکراسی حالا”( 2) دولت اوباما اخیرن مذاکرات نزدیکتری را با طالبان پیش برده است. یک مقام بلند پایه افغانی می گوید که حداقل سه دیدار بین یک نماینده آمریکائی و یک مقام طالبان نزدیک به ملا عمر صورت گرفته است. آخرین گفتگو پس از مرگ بن لادن روی داده است.

پس از سقوط طالبان، به مردم و بویژه زنان افغانستان قول صلح، امنیت، پیشرفت، دمکراسی و آزادی داده شد. سیاستمداران آمریکا تلاش برای بهبودی وضعیت زنان در افغانستان را به وسیله ای برای مشروعیت بخشیدن به ادامه اشغال کشور تبدیل کردند. اما مردم افغانستان همچنان زیر سایه تهدید مداوم خشونت طالبان، القاعده و نیروهای ناتو زندگی می کند. به گزارش هافینگتون پست (3) بین سالهای 2001 تا 2009 هواپیماهای آمریکائی بیش از 14 هزار تن بمب بر روی افغانستان ریخته اند. بنا به اظهارات یک ارگان حمایتی سازمان ملل متحد، یو ان آ ام آ، 8832 غیر نظامی طی 4 سال گذشته کشته شده اند.

سازمان دفا ع از حقوق بشر می گوید که زنان در مناطق تحت کنترل طالبان نامه های شبانه تهدید آمیز دریافت کرده و از طریق تلفن نیز مورد تهدید مرگ قرار می گیرند. چندین تن از زنان پیشرو طی سالهای گذشته به قتل رسیده اند اما قاتلین تحت پیگرد قانونی قرار نگرفته اند. طالبان و گروههای تروریستی دیگر نیز همچنان به مدارس، بویژه مدارس دختران مسن تر(بالای ده سال)، حمله می کنند. بر اساس گزارش وزارت آموزش و پرورش افغانستان بین ماههای مارس و اکتبر بیش از 20 مدرسه مورد حملات بمب قرار گرفته و بیش از 120 دانش آموز کشته شدند.

برخلاف تصور بسیاری از مطبوعات، طالبان تنها تهدید به شمار نمی رود. دولت ائتلافی حاکم که متشکل از ائتلاف شمالی و احزاب شیعه تحت حمایت ایران به همان اندازه زن ستیز هستند. قبل از اینکه طالبان کابل را در سال 1996 به اشغال خود در آوردند، ائتلاف شمالی با همدستی حکمتیار (که در آن زمان حکومت افغانستان را در دست داشت) محدودیتهائی را برای زنان اجرا کردند. همان محدودیتهائی که طالبان با آن در دنیا شناخته شده اند. رئیس جمهور کرزای یکی از طرفداران پر و پا قرص طالبان بود. به همین دلیل تصویب قانون شهروندی شیعیان با مواد تبعیض آمیز علیه زنان شیعه را تائید کرد. این قانون سال گذشته در پی اعتراض تشکلهای زنان افغانی و سازمان ملل تغییر کرد اما چندین تصمیم تبعیض آمیز با قی مانده اند. هدف از تصویب این قانون کسب رضایت احزاب شیعی تحت حمایت ایران است. خشونت افزایش می یابد

البته که کرزای و موئتلفین زن ستیز وی یپیشنهادات نمایشی را برای بهبود وضعیت زنان ارائه داده اند. نه فقط برای مصرف کنندگان غربی بلکه این تغییرات پیش شرطی برای ادامه حضور او در قدرت بود. حضور در کابینه کرزای به معنی پر شدن جیبها از پول سرازیر شده حمایتهای خارجی است. مییلونها انسان محتاج کمکهای مالی خارجی هستند و صبق گزارش سازمان ملل (4) از هر پنج کودک زیر 5 سال یک کودک می میرد.

طبق گزارش کمیسیون مستقل دفاع از حقق بشر افغانستان خشونت علیه زنان و دختران افزایش می بابد. 2765 مورد خشونت طی سال گذشته گزارش شده است. 144 مورد خود سوزی، 261 خودکشی نا موفق، 237 ازدواج اجباری، 538 ضرب و جرح و 45 مورد قتل. 75 نفرجان خود را از دست دادند، 20 زن در اثر خودسوزی دچار نقص عضو شدند و 22 نفر پس از مراقبتهای درمانی بهبود یافتند.

آتش بس امتیازاتی را نیز می طلبد

واکنش جناحهای مختلف طالبان به مرگ بن لادن متفاوت خواهد بود. عده ای منافع خود را در ادامه جنگ می بابند و عده دیگری به دلایل ایدئولوژیک هرگز با شیطان بزرگ دست نخواهند داد. جناحی نیز کرزای را در آغوش خواهد کشید. طی سالهای اخیر اعضای حزب اسلامی حکمت یار، رهبران طالبان مانند ملا وکی، ملا ظائف، همایون جریر و … تعداد زیاد دیگری موفق به پاک کردن مهر تروریست ازپیشانی خود شده اند. اما آنان برای زمین گذاشتن سلا حهایشان امتیازاتی را طلب خواهند کرد. اولین خواسته آنان برای اسلامی کردن افغانستان قربانی کردن حقوق زنان خواهد بود. گمان نمی رود که قتل بن لادن آینده امید بخشی را برای زنان افغانی رقم بزند. غرب قربانی شدن حقوق زنان در زد و بندهای سیاسی را نادیده خواهد کرد. واشنگتن به یک افغانستان آرام برای بیرون کشیدن تعدادی از نیروهای نظامی خویش، به مانند عراق، نیازمند است. در حالیکه پایگاه نظامی که طی ده سال گذشته ساخته شده است باقی می ماند. حقوق زنان افغانی فقط به درگیری ائتلاف شمالی و طالبان وابسته نیست، بلکه به اشغال کشورشان توسط نیر وهای خارجی نیز مرتبط است.

منابع

1 . http://www.guardian.co.uk/world/201…

2. http://www.democracynow.org/2011/5/…

3. http://www.huffingtonpost.com/zp-he…

4. http://www.independent.co.uk/news/w…

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در تیترخوان زنان