درباره ما

سایت «تا قانون خانواده برابر» در زمستان 1388 همزمان با طرح مجدد لایحه حمایت از خانواده در مجلس راه اندازی شد.

این سایت در پی انتشار مطالبی است که از جنبه های گوناگون به بررسی جایگاه زنان به ویژه در قوانین و مقررات موضوعه ایران با تاکید بر قوانین خانواده می پردازد. همچنین مطالب مربوط به خشونت علیه زنان و قوانینی که در این حوزه در کشورهای دیگر تصویب شده در این سایت منتشر می شود. فراهم نمودن زمینه برای اندیشیدن به قوانینی که جایگزین مناسبی برای قوانین تبعیض آمیز موجود باشند از اهداف این سایت است.

ما در سایت «تا قانون خانواده برابر» به درایت مخاطبان خود باور داریم، به قدرت تحلیل آنها احترام می گذاریم و با رعایت بی طرفی در پوشش و انتقال خبر، امکان تفسیرخبرها را برای خوانندگان فراهم می کنیم. بنابراین واضح است که همه اخبار مندرج در سایت «تا قانون خانواده برابر»، لزوما منعکس کننده نظرات هیئت تحریریه این سایت نیست بلکه فرصتی برای دریافت اخبار گوناگون از خبرگزاری های مختلف دولتی و غیردولتی تصویری از اتفاقات روز در حوزه زنان است تا مخاطبان بتوانند بدون پیش داوری های اعمال شده، تفسیر شخصی خود را داشته باشند.

لازم به ذکر است که این سایت به طور اختصاصی موضوعات مرتبط با حوزه زنان را انعکاس می دهد و پذيراي مطالب جديد است .لطفا برای ارسال مقالات و پیشنهادات خود با آدرس ایمیل [email protected] در تماس باشید.

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

یک قدم عقب نخواهیم‌رفت

جمعی از فعالان زنان
«ما معتقدیم تخیل فردایی برابر و مترقی، نیروی پیش‌برنده‌ایست برای ایستادن در برابر ظلم.» همچنین معتقد به در‌هم‌تنیدگی حوزه‌های ستم، تقاطع‌های آن و زیربنایی بودن مسئله‌ی اقتصاد هستیم، اما این بدان معنا نیست که رفع تمامی اشکال ظلم را به فردای انقلاب موکول کنیم.

منشور زنان آفريقای جنوبی

بیدارزنی: مبارزات آفریقای جنوبی برای برابری جنسیتی را می‌توان در دو منشور تهیه شده توسط گروه‌های پیشروی زنان در این کشور، مشاهده کرد. اولین...

نظری بر «مطالبات زنان؛ از حق مشارکت سیاسی تا حق اشتغال و دستمزد برابر»

انوشه گلشن
تنها یک برنامه جامع و باز است که با حضور فعال تمامی اقشار و طبقات، شهری و روستایی، پیر و جوان و … می‌تواند مطالبات زنان را پاسخ دهد، که در «مطالبات زنان»ِ موردِ بحث  فقدان حضور  زنان کارگر، روستایی عشایر و اقلیت‌ها و زنان مهاجر افغان  به شدت احساس می‌شود.

نوشته‌های مرتبط