متنی که از نسرین ستوده عقب می ماند…

کاوه مظفری

نوشتن برای کنشگرانی که در زندان به سر می برند، کار ساده ای نیست. گاهی اوقات، انگار فقط می خواهیم در دنیای مجازی نشان دهیم که به یاد آنها هستیم، یا اینکه از عذاب وجدان خود کم کنیم. به قدری میان آن چیزی که آنها تجربه می کنند با فضای مجازی و رسانه ای فاصله وجود دارد، که کامل ترین متن ها هم عقیم می مانند. بهترین متن ها هم چیزی نیستند جزء اعلام هویتی مجازی.

در این میان، نوشتن برای نسرین ستوده نیز چنین احساسی را برایم ایجاد می کند. فکر می کنم چه چیزی می توانم بنویسم که بازگو کننده اندکی از آن جسارت و شجاعتی باشد که در نسرین ستوده وجود دارد؟ چه حرفی می توانم بزنم که اندکی نمایانگر زحمات و کوشش های وی در دفاع از حقوق شهروندی باشد؟ چه جملاتی را می توانم ردیف کنم که شرایط سخت انفرادی و اعتصاب غذا را نشان دهد؟

گاهی واژه ها و اصطلاحات جا می مانند از توصیف واقعیت. وقتی، به بیش از بیست روز اعتصاب غذا و بی خبری از وضعیت نسرین ستوده فکر می کنم، دستم کند می شود، مغزم یاری نمی کند که کلمه ای، جمله ای، چیزی بنویسم…

فکر می کنم در این هیاهوی رسانه ها، اصلاً اگر بتوانم چیزی بنویسم، چقدر خوانده می شود؟ چقدر تاثیر دارد؟ حتماً در لابلای این همه خبرهای زرد و داغ، مطالبی از این دست به سرعت گم می شود. اصلاً مگر برای رسانه هایی که به نرخ روز خبر می سازند، اهمیتی دارد که یک نفر به خاطر دفاع از حقوق بشر در زندان مقاومت می کند؟ در زمانه ای که هویت حرف اول را می زند، انگار دیگر مقاومت آدم ها ارزشی ندارد.

اما، شاید لازم باشد، نه به خاطر نسرین ستوده، که به خاطر خودمان بنویسم؛ به خاطر خودمان که در هزارتوی جنجال های رسانه ای ساده ترین ارزش های مقاومت را فراموش کرده ایم، چیزی بنویسم. شاید لازم باشد، به خودمان یادآوری کنم که برای تداوم این مسیر پر پیچ و تاب، نیازمند پاسداشت چنین ارزش هایی هستیم. ارزش هایی که از آموزگارانی همچون نسرین ستوده می توانیم بسیار بیآموزیم:

– {{ایمان و اعتقاد به هدف}}، در روزهایی که فایده گرایی و فرصت طلبی به رویه غالب بدل شده، انتخابی ارزشمند است.

– {{ماندن و ادامه راه}}، در شرایطی که تهدید و فشار هر روز فضای کنش مدنی را تنگ تر می کند، انتخابی ارزشمند است.

– {{صبوری و میانه روی}}، در فضای تنش زایی که آدم ها را به سیاه و سفید تقسیم می کند، انتخابی ارزشمند است.

– {{جسارت و صراحت لهجه}}، در زمانه ای که ترس در پشت الفاظ مبهم و استعاره ای پنهان می شود، انتخابی ارزشمند است.

– {{ادب و احترام}}، در دوره ای که خشونت کلام ترویج می شود، انتخابی ارزشمند است.

– و در نهایت، {{مقاومت}}، آن هم تحت فشار سلول انفرادی و بازجویی و بی خبری از خانواده، انتخابی ارزشمند است.

پاسخ دهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

اشتغال زنان در خاورمیانه- بخش دوم

برگردان: بنفشه جمالی
شکاف‌زدایی دیجیتالی یک کاتالیزور مهم برای افزایش سهم مشارکت زنان در مشاغل فنی و حرفه‌ای است که فناوری در آن‌ها موجب تغییر شکل محیط‌های...

آزار در زندگی شخصی: تاوان در زندگی شغلی؟!

نوشین کشاورزنیا، محبوبه حسین‌زاده
برای ما که چند سال است در مجموعۀ «کار بدون آزار» برای پیشگیری از آزار جنسی در محیط کار فعالیت می‌کنیم، این سوال مطرح...

فرصت‌های شغلی زنان شاغل در خاورمیانه- بخش اول

برگردان: بنفشه جمالی
بیدارزنی:این تصور که فراهم آوردن دسترسی به آموزش، اشتغال و حمایت‌های قانونی برابر پیامدهای اقتصادی و اجتماعی مثبت خواهد داشت، موضوع جدیدی نیست. «زنان...

نوشته‌های مرتبط

برای مقاومت ستودنی نسرین ستوده و نرگس محمدی که خار چشم بسیاری شده‌اند

بنفشه جمالی
بیدارزنی:  این روزها حجم توهین به فعالین مدنی بسیار زیاد شده است. عجیب اینکه این توهین‌ها و مسخره کردن‌ها نه فقط از سوی موافقین...
نگاهی به وضعیت تنها زندانی سیاسی زن محکوم به حبس ابد

زینب جلالیان، برای سوی چشم‌ها و مقاومتش

شکیبا عسگرپور
خودتان قضاوت کنید، من مثل ۱۰ سال پیش، تن سالمی ندارم و کلیدهای زندان مرا صیقل داده‌اند. وقتی شکنجه‌گران مرا شکنجه می‌کردند، تنها چیزی که برایم مانده بود فکر و اعتقادم بود و امیدی که به زنان مبارز و آینده داشتم.

فرزانه جلالی فعال مدنی و حقوق زنان بازداشت شد

بیدارزنی: بنا بر اخبار دریافتی فعال مدنی کرد و فعال حقوق زنان، فرزانه جلالی، دیروز پنج شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۵ در شهر کرمانشاه بازداشت...
گفتگو با تونی کریجنن استادیار گروه رسانه و ارتباطات دانشگاه «اراسموس» هلند

نقش زنان در رسانه، کنشگر یا منفعل؟

تهیه و تنظیم: شمیم شرافت
رسانه‌های تبلیغاتی زنان را در حال انجام امور خانه‌داری بازنمایی می‌کنند و مردان را مشغول انجام کار. سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی نیز عموماً زنان را به عنوان موجوداتی احساساتی و منفعل بازنمایی می‌کنند، در حالی که مردان منطقی و فعال هستند. این امور قالبی یا کلیشه‌ها، برای زنان و مردان، هردو زیان‌آور است. اگر شما دائماً خود را در نقشی ثابت بازنمایی شده ببینید، ممکن است به این فکر بیفتید که این، تنها گزینه شما است. شما باید این‌گونه باشید. علاوه بر این، بازنمایی کم‌تر زنان در اخبار، به این معنا است که مردان نوعی از جهان‌بینی را ایجاد می‌کنند که زنان در آن به‌صورت نمادین غایب‌اند.