از سال 2011 بیش از 100 هزار نفر در سوریه کشته شده‌اند، 6 / 1 میلیون نفر به کشورهای همسایه پناهنده و بسیاری نیز در داخل کشور آواره شده‌اند. حلب، یکی از بزرگ‌ترین شهرهای سوریه، درگیر یک جنگ فرسایشی ست و هیچ یک از طرفین پیروزی یا شکست چشمگیری به دست نیاورده‌اند.

Syria
یک زن مبارز سوری، حرکت نیروهای دولتی سوری را در محله “شیخ مقصود” در شهر حلب زیر نظر دارد. 14 آوریل (دیمتار دیلکوف / خبرگزاری فرانسه / گتی)

شهرزادنیوز: صدای تک‌تیرها و صدای گرومپ و گرومپ آتشبار در محله متروکه طنین می‌اندازد. “دلار”، یک زن جوان کرد سوری، ملبس به بلوزی صورتی و شلوار جینی تنگ و سربندی کولی‌وار، تفنگ “آ ک – 47″اش را مثل سربازی مجرب تابی می‌دهد، خشاب را در چنگ گرفته و هدف می‌گیرد.

در قلب محله جنگی “شیخ مقصود” در شهر حلب واقع در شمال سوریه، مشاهده دلار 22 ساله در خط اول جبهه غیر معمولی است – زنی در حال جنگ همدوش مردان علیه رژیم بشار اسد.

دلار، که با شاخه نظامی زنان ارتش کردی “یگان‌های مدافع خلق” می‌جنگد، می‌گوید: “این جا فرقی بین مرد و زن نیست. من یاد گرفتم بجنگم و آن‌ها بلدند آشپزی کنند.” آن‌چه که برای این بخش از سوریه غیرمعمولی است آن است که نه دلار و نه سایر همرزمانش در خط اول جبهه، حجاب ندارند.

“ی پ گ” یا “یگان‌های مدافع خلق” شاخه نظامی کمیته عالی کردستان است. در جنگ داخلی کنونی سوریه این یگان ها در گوشه و کنار شمال شرقی سوریه با نیروهای دولتی مبارزه می‌کنند و حلب و مناطق اطراف را در کنترل خود دارند.

به رغم آن که 20 درصد گروه‌های نظامی کرد را زنان تشکیل می دهند، هنوز در سوریه عادی نیست که زنی اسلحه به دست بگیرد. دلار می‌گوید: “در منطقه ارتش آزاد و کردستان سوریه، تفاوت عظیمی بین حقوق زنان وجود دارد. هنگام جنگ در کنار کردها، آن‌ها به من به عنوان یک انسان، یک زن و یک جنگنده احترام می‌گذارند.”

“ی پ گ” سابقه زیادی در پذیرش زنان جنگنده به صفوف خود و آموزش زنان و مردان در مدارس خشن نظامی مانند مدرسه موجود در “آفرین” در نزدیکی ترکیه دارند؛ محلی که دلار در آموزش دید.

میهن‌دوستی در مرکز اهداف “ی پ گ” قرار دارد: قرارگاه‌های شیخ مقصود پر از پوسترها و پرچم‌های “ی پ گ”، عکس کشته‌شدگان و صحبت از انتقام آنان است. روابط بسیار دوستانه است. وقتی زنی می‌رسد و خواهان دیدار با شوهرش می‌شود، که ماه‌هاست او را ندیده، فورا از خط اول جبهه فراخوانده می‌شود.

دلار یک سال و نیم است که در این جنگ شرکت دارد. برای او تصمیم به پیوستن به “ی پ گ”، مسئله‌ی افتخار خانواده بود، که در بسیاری از موارد چنین است. “وقتی خواهرم به ی پ گ پیوست و انقلاب شروع شد، برای من سرمشق خوبی بود، بنابراین تصمیم گرفتم من هم یک جنگنده شوم.”

محله شیخ مقصود، مانند بسیاری از مناطق حلب که در دست شورشیان است، قدرتی ندارد، و اکثر ساکنین‌اش گریخته‌اند. زنان تک‌تیرانداز ما را هدایت می‌کنند و صدمات وارده به خیابان‌ها و خانه‌ها را نشان می‌دهند. کل نمای ساختمان خراب شده است، نرده‌ها و بالکن‌ها به نحو خطرناکی آویزان هستند؛ مناره کنار خیابان بر اثر اصابت توپ صدمه دیده است.

از سال 2011 بیش از 100 هزار نفر در سوریه کشته شده‌اند و بیش از 6 / 1 میلیون نفر به کشورهای همسایه پناهنده و بسیاری نیز در داخل کشور آواره شده‌اند. حلب، یکی از بزرگ‌ترین شهرهای سوریه، از تابستان سال گذشته درگیر یک جنگ فرسایشی شده است و هیچ یک از طرفین پیروزی یا شکست چشمگیری به دست نیاورده‌اند.

برعکس، منطقه شمال سوریه از ژوئیه 2012 هنگامی که “حزب اتحاد دمکراتیک کرد” و “شورای ملی کرد” توافقنامه‌ای امضا کردند و کمیته عالی کرد را تشکیل دادند، عمدتا تحت کنترل کردها قرار گرفته است.

در نتیجه رهبری مقتدر و عقب‌نشینی نیروهای رژیم از بسیاری از شهرها، مناطق تحت کنترل کردها، نسبتا آرام بوده است. در ماه ژوئیه “ی پ گ” کوشید یک گروه اسلام‌گرا را از روستای “راس العین”، در نزدیکی مرز سوریه، بیرون براند و از آن زمان تاکنون ی پ گ به تهدیدی برای گروه‌های مرتبط با القاعده تبدیل شده که نفوذشان در شمال سوریه افزایش یافته است.

شهرها و شهرستان‌های کردنشین مورد حمله دولت اسلامی عراق، “الشام”، “آی اس آی اس” و “جبهه النصره” قرار گرفته‌اند. جنگ کنونی باعث شده است هزاران کرد سوریه‌ای به کردستان عراق بگریزند، به ویژه از ماه پیش تا کنون که مرزها باز شده‌اند. با هجوم تعداد زیادی از آنان به شهر اربیل، نهادهای نمایندگی و “ان جی او”های بین‌المللی می‌کوشند تا خود را با آن مطابقت دهند.

درگیری بین کردها و سایر گروه‌ها در سراسر شمال تا “آفرین”، شمال حلب، و حومه شهر گسترده شده است؛ جایی که ده‌ها غیر نظامی کرد به گروگان گرفته شده‌اند. مبارزان و غیر نظامیان کرد به این دلیل مورد حمله قرار می‌گیرند که کرد هستند.

“انجیزک”، دختر 28 ساله و فرمانده جسور این منطقه، به صراحت جنگنده‌های اسلام‌گرا را مورد انتقاد قرار می‌دهد و آنان را “تروریست” می‌نامد. او می‌گوید، آنان جایی در حمله به رژیم اسد ندارند، “آن‌ها فقط برای این در سوریه هستند که سوریه و انقلاب را خراب کنند، نه آن که برایشان مهم است.”

به گفته وی، کردها برای اتحاد سوریه بدون وجود اسد می‌جنگند. به نظر وی، آرزوی کردها برای اتحاد و دمکراسی، میراث و زبان مشترک‌شان، مهد آن است.

او به رغم جثه ریزنقش‌اش، مقتدرانه بر مردان فرمان می‌راند و آنان که دورش را گرفته‌اند به او احترام می‌گذارند.

زنان هم انقلاب را مقدم بر زندگی شخصی‌شان می‌دانند. در سوریه، که اکثر زنان در جوانی ازدواج می‌کنند و در خانه می‌مانند و بچه‌ها را بزرگ می‌کنند، هیچ یک نه ازدواج کرده‌اند و نه به فکرش هستند. دلار می‌گوید به فکر ازدواج و تشکیل خانواده نیست. “من در باره مسایل شخصی‌ام فکر نمی‌کنم. کاملا خودم را فراموش کرده‌ام.”

“انجیزک” می‌گوید: “همه می‌خواهند در جامعه‌ای معمولی زندگی کنند، اما خرابی‌های زیادی به بار آمده است. ما باید برای بازسازی سوریه تلاش‌مان را دو برابر کنیم.” او درباره آینده سوریه هم عمل‌گرا و هم خوش‌بین است: “نگرانی‌های زیادی دارم، اما هنوز خوشحالم و به آینده امیدوار.” 

برگرفته از سایت دیلی بیست

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در تیترخوان زنان