سیب (وبلاگ نسرین بصیری): نسرين ستوده درباره ی نقش خود در فيلم «تاکسی» سخن می گويد. فيلمی که جعفر پناهی عليرغم ممنوع الکار بودن آن را ساخته است. شنبه ی پيش «تاکسی» در برليناله جايزه ی خرس طلايی را ربود.

نسرین ستوده و جعفر پناهی

اشپيگل: شما که فعال حقوق بشر هستيد چه شد که نقشی در اين فيلم به عهده گرفتيد؟

ستوده: جعفر پناهی اکتبر سال گذشته ناغافل به خانه ما آمد و از پروژه ای که پيش رو داشت سخن گفت. برای من باعث افتخار بود در فيلم پناهی بازی کنم، اما با متن فيلمنامه نمی توانستم کنار بيايم. او گفت مساله ای نيست. خودت باش. چنين شد که در فيلم فعال حقوق بشری هستم که سوار تاکسی می شود تا به خانه ی غنچه ی قوامی يک زندانی صاحب نام برود و با خانواده ی او ديدار کند؛ غنچه ی قوامی به جرم اينکه زن بود و می خواست بازی واليبال مردان را تماشا کند در آن روزها در اوين زندانی بود. من در فيلم از بی عدالتی هايی سخن می گويم که با آن مواجه هستيم.

فيلم ساختن عليرغم ممنوعيت خطرناک نيست؟

ـ برای من ممنوعيت اهميتی ندارد. جعفر حق دارد فيلمش را بسازد. ما سراين مسائل با هم شوخی می کرديم. می گفتيم حالا که به من اجازه نمی دهند وکالت کنم و به تو اجازه نمی دهند فيلم بسازی بيا شغل هامان را عوض کنيم. تو وکالت کن، من می روم فيلم می سازم.

شما حدود سه سال زندان بوديد چون وکالت مخالفان را به عهده گرفتيد. حالا نگران نيستيد باز برايتان دردسری ايجاد شود؟

ـ اين فيلم يک گام کوچک اما مهم در جهت باز شدن فضای جامعه ی ماست. می توانيم به افراطيون ـ و همچنين خودمان ـ تبريک بگویيم که دست کم تا حالا… از بروز خشم شان خودداری کرده اند. شايد هم برای چنين نتيجه گيری هايی هنوز زود باشد. در روزنامه های ما به «تاکسی» انگ ضدايرانی بودن زده اند. خيلی ها به طعنه می گويند اصلا چطور امکان دارد که پناهی با وجود ممنوعيت شغلی بتواند فيلمی بسازد.

حالا واقعا چه جوری توانسته است با وجود ممنوعيت فيلم را بسازد؟

ـ برای اينکه خيلی جلب توجه نکند پناهی دوربين ها را در تاکسی تا جايی که ممکن بود استتار کرده بود. به همين دليل در دو روزی که من فيلمبرداری داشتم به مشکلی برنخورديم.

فکر می کنيد يک زمانی بشود خودتان در سينما اين فيلم را ببينيد؟

ـ با اينکه ما هر دومان ممنوع الخروج هستيم، قطعا يک زمانی اين فيلم را در خارج خواهيم ديد، اما برای من مهمتر از آن، اين است که «تاکسی» در ايران مجوز نمايش بگيرد و ما در اولين نمايش حضور داشته باشيم.

اشپيگل ۲۳ فوريه ۲۰۱۵

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در تیترخوان زنان