هشت مارس هرساله بهانه
ای است برای مرور همه چیز دربارۀ زنان، مروری مثل به یادآوری کارهای خوب و
بد پیش از خواب! این آموزه ای است که از کودکی در ما مانده و در ارزیابی
آنچه انجام شده برای شروع یک روز بهتر به ما کمک می کند.

انعکاس
مسائل زنان در نشریات یکی از حوزه هایی است که معمولا مرور می شود، زیرا که
نشریات یکی از گروه های رسانه ای هستند که جریان‎ های موجود را پوشش می
دهند و صدای آنها را به جامعه می رسانند، موضوع های روز را طرح می کنند،
گفتگو به راه می اندازند و بر تصمیم ها تاثیر می گذارند.

در این
میان نشریات پژوهشی به خاطر داشتن اعتبار دانشگاهی از اهمیت بیشتری
برخوردارند. نشریات پژوهشی محل درج مقالات و مطالبی هستند که نتایج تحقیقات
را نشان می دهند و می توانند مرجع بسیاری از اظهارنظرها باشند. تنوع و
تکثر این نشریات نشان از داغ بودن بحث ها دارد و فعالیت کم و معدود بودنشان
به معنای کم رونق بودن گفتگو درآن باره است. این کم رونقی لزوماً گویای
رفع شدن مسئله نیست بلکه می تواند به خاطر سیاستگذاری هایی در حیطۀ پژوهش و
آموزش باشد که می خواهند صورت مسئله را کمرنگ کرده و یا آن را پاک کنند.
سهمیه بندی جنسیتی جذب دانشجو در مقاطع مختلف، تعطیل کردن رشتۀ مطالعات
زنان و سیاست های بازنشسته کردن اساتید که استادهای منتقد در موضوعات زنان
را هم دربرگرفت، بخشی از اقداماتی بود که به انضمام مشکلات حوزۀ چاپ و نشر
بر نشریات زنان تاثیر گذاشت. در این مطلب به بررسی نشریات پژوهشی حوزۀ زنان
در سال‌های گذشته می پردازیم و شروع یا توقف نشر آنها را دنبال می کنیم.

چه نشریاتی مجوز گرفتند؟

نشریۀ
ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺮﻛﺰ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﻬﺮﺍﻥ به عنوان مجله ای
ﻋﻠﻤﻲ ـ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ در ﺑﻬﻤﻦ 1382 به همت دکتر ﺳﻬﻴﻼ ﺻﺎﺩﻗﻲ ﻓﺴﺎﺋﻲ مجوز دریافت کرده
و شروع به انتشار کرد اما این مجله در سال 1388 به دو مجله «زن در توسعه و
سیاست» به مدیر مسئولی دکتر فهیمه فرهنمندپور و تداوم سردبیری دکتر صادقی
فسائی و نیز «زن در فرهنگ و هنر» با همان مدیر مسئول و سردبیری دکتر عزت
ملا ابراهیمی تفکیک شد. «مطالعات اجتماعی- روانشناختی زنان» یا همان
«مطالعات زنان» سابق در دانشگاه الزهرا به وسیلۀ خدیجه سفیری در دی ماه
1383مجوز دریافت کرده و منتشر می شود. در سال 1384 نیز انجمن ایرانی
مطالعات زنان نشریۀ «تحقیقات زنان» را با مدیریت شکوه نوابی نژاد راه
اندازی کرد. شورای فرهنگی اجتماعی زنان با سردبیری طوبی کرمانی، مجلۀ
«مطالعات راهبردی زنان» را از مرداد ماه 1387 منتشر می کند.

مجلۀ
متفاوتی با عنوان «پلیس زن» از سوی مجتمع عالی کوثر با سردبیری عذرا
جارالهی در سال 1387 تاسیس شده است. نشریۀ «مباحث بانوان شیعه» نیز از سوی
موسسه شیعه شناسی در بهمن 88 با سردبیری نهله غروی نایینی اخذ مجوز کرده
است.

در سال 1390 «پژوهشنامه زنان» از سوی پژوهشگاه علوم انسانی و
مطالعات فرهنگی با هدایت محمدرضا جوادی یگانه منتشر می شود و «زن و جامعه»
یا جامعه شناسی زنان سابق از سوی دانشگاه آزاد مرودشت با همکاری حبیب احمدی
و مدیرمسئولی پروین غیاثی از خرداد همین سال به چاپ می رسد.

«مطالعات
زن و خانواده» از سوی دانشگاه الزهرا و با سردبیری انسیه خزعلی و مجلۀ
«فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده» در دانشگاه امام حسین و سردبیری زهرا
درویزه در سال 1391 به راه افتادند.

نشر چه نشریاتی متوقف شد؟

انتشار
مجلۀ «تحقیقات زنان» در سال 1391 و «زنان و خانواده» که تا شماره 17 به
نام فصلنامه فرهنگی دفاعی زنان و خانوداه منتشر می شد، پس از تبدیل شدن به
فصلنامه پژوهشی در شمارۀ 22 متوقف شد. همچنین مجلۀ «زن شرقی» با صاحب
امتیازی نیروی مقاومت بسیج سپاه پاسداران، مدیر مسئولی مهری سویزی و
سردبیری طهورا نوروزی پس از 30 شماره انتشار به کار خود پایان داد. نشریۀ
«زن فرزانه» نیز که منیر آمدی قمی مدیر مسئول آن بود و از سوی موسسه
مطالعات و تحقیقات زنان منتشر می شد، دیگر به کار خود ادامه نداد.

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
بارگذاری بیشتر در تیترخوان زنان